Op de steppe bij Volgograd

Vroeger op school leerde ik dat de steppe’s in Rusland grote open en vooral lege vlakten waren waar alleen gras groeide en het ‘s zomers heet is.

Deze week sta ik op zo’n steppe, ogenschijnlijk klopt de informatie van school.
Ik mocht inhaken bij een ‘poisk’ groep, 4 uur rijden zuidwesterlijk rijden vanaf Volgograd. Deze groep waarvan er in de regio zo’n 30-tal zijn, zoeken naar Russische en Duitse slachtoffers uit de 2e wereld oorlog. De oorlog-archeologen en de jongeren van midden 20 bivakeren al 10 dagen op deze plek. In 1942 is hier een Russische verdedigings linie gewees tegen het von Manstein leger.
Via oude schetsen van de legerleiding en nieuwe kaarten van de regio probeert men de juiste lokatie’s van het slagveld te vinden. Loopgraven en bomkraters zijn nog zichbaar in het landschap. Met een metaal-detector kamt men het gebied uit en bij elke piep wordt er gegraven. Veel kogels, een bajonet, pannen en conserven blikken is het meest dat gevonden wordt.

 

Mijn eerste dag hier heeft men alleen een been gevonden van een mens. ‘Die buy tadalafil online canada komt waarschijnlijk vanuit een bomkrater gevlogen een paar meter verderop’

Ik help mee graven en zodra ik 30 cm diep in de grond ben haal ik een russische handgranaat naar boven. Even heerst paniek en ik moet rennen. Na inspectie blijkt de intacte granaat onschadelijk. Ik zeg dat ik het voorlopig wel bij kijken en fotograferen houd.

De avond is er een ceremonie voor alle gevonden mannen deze week. Bij het officiële gedeelte mag ik niet fotograferen. Ik moet zoals alle andere aanwezigen rond de skeletten staan. Tijdens de ceremonie spreek ik als eerste niet Rus namens het Koninkrijk de gevallenen toe.

Het is raar zo oog in oog te staan met slachtoffers van een oorlog.

‘s Avonds als ik vanuit ons tentenkampje naar de vlakte loop waar de ceremonie plaats vond, komen er mensen uit de nabij gelegen dorpjes kijken naar de skeletten.
Een man komt met zijn kleine dochter. ‘Kot’ zegt ze tegen mij en haalt onder haar jas een jong katje vandaan.

 

Steppe-02